Skip to content
Dit is mijn portfolio.

Een avontuur van Zelda

Ik weet niet waarom de baasjes altijd lachen als ze naar mij kijken. Misschien zijn het mijn flaporen. Maar ze zijn ook wel lief hoor. Ik krijg vaak knuffels, hoewel ik liever mijn eigen gang ga. Ik ken mijn plekjes wel. Ik hang letterlijk bij de baasjes aan de lippen, want daar ruikt het naar eten. Vaak draaien ze dan hun hoofd weg. Flauw, hè! Ik ben misschien niet handig, maar ik bedoel het goed. Bij een van de baasjes mag ik op het hoofd zitten. Inmiddels weet ik zelf hoe ik er op moet komen. Er valt een hoop te vlooien daar, dus ik hoef me niet te vervelen. Natuurlijk neem ik ook wel eens een momentje voor mezelf. Dan kan ik me eens goed wassen. Dat doe ik graag. Ik ben het schoonste ratje van de kooi! Maar ik ben ook de grootste en de oudste. Maar denk maar niet dat Ginny en Jillz respect voor me hebben! Ze lopen zomaar over me heen, of duwen me naar beneden. Gelukkig hoef ik ze zelf niet achterna te zitten, dat doet Saar al meer dan genoeg. Soms schrik ik van de herrie in de kooi. Laat mij lekker rustig mijn eigen dingetjes doen. Eten, lekker samen slapen en om aandacht vragen als de baasjes langs komen. Misschien hebben ze wel snoep, je weet maar nooit!

Dion van Alem
Dion van Alem Administrator

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *