‘Mijn motto is dat er geen regels zijn’

Zie je bij zonsondergang iemand met een grote camera en een statief onder een brug, of ergens in een weiland? Dan zou dat zomaar Lis van D. kunnen zijn. Overdag zit zij tevreden achter meerdere beeldschermen om fouten in de zorgadministratie op te sporen. ’s Avonds en in het weekend komt de kunstenaar in haar naar boven.

Nu of nooit

‘Eigenlijk fotografeer ik pas sinds 2011. Ik was aan het opruimen in huis toen ik op een oude spiegelreflexcamera stuitte. Het is nu of nooit, dacht ik. Ik ben cursussen gaan volgen en werd verliefd op de fotografie. Het is een uitlaatklep en het geeft me rust. Als ongeduldig mens heb ik dat wel nodig. Hoewel ik soms op verzoek wel eens portretfoto’s maak, zijn mensen niet mijn favoriete onderwerp. Ik houd van lijnen. Daarvoor zijn landschappen, bruggen en gebouwen zeer geschikt. Omdat ook daar mensen kunnen passeren gebruik ik expres een lange sluitertijd. Dan zie je ze niet op de foto.’

Geen regels

‘Uit enthousiasme heb ik de fotoclub Shooters opgericht. Met deze groep amateurfotografen hebben we regelmatig praktijkuitjes en we bespreken ook de theorie achter fotografie. Mijn motto is dat er geen regels zijn. Het is goed om je bewust te zijn van de voorschriften, dan kun je ze namelijk expres negeren. Exposities doe ik ook tegenwoordig. Het is leuk om je werk naar buiten te brengen, maar ik heb geen ambitie om er veel geld mee te verdienen. Ik fotografeer niet graag in opdracht, ik doe het liever op mijn manier. Met zo min mogelijk nabewerking. Als de foto meer dan 3 minuten correctiewerk nodig heeft vind ik hem gewoon niet goed genoeg.’

(Visited 1 times, 1 visits today)